Iemand verliezen is nooit leuk, maar de manier waarop Mia is heengegaan, kan volgens mij niet beter. Omringt door familie en een fantastisch zorgteam!
Villa Meijling was voor mijn tante het laatste station. Vanaf enkele maanden voortgaand aan haar repatriëring gaf Welstee goed advies en toonde erg flexibel te zijn. Ze steunden ons als familie volledig gedurende een onzekere periode over wanneer ze precies zou aankomen. Haar wens is in vervulling gegaan, om in Nederland haar laatste dagen te spenderen. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, ze woonde al 50 jaar in Amerika, om dat allemaal voor elkaar te krijgen gedurende de coronaperiode. Maar het is gelukkig gelukt!
Dat ze uiteindelijk in Borne zou neerstrijken, was niet vooraf gepland. Daar ging een flinke dosis geluk mee gepaard. Dat ze bij jullie in Villa Meijling kwam, is toch heel bijzonder. In mijn eigen geboorteplaats en onze familie-hub. Maar wat hebben jullie daar een geweldige plek, die iconisch villa, en wat een gouden team zijn jullie. Mijn tante heeft ‘maar’ 6+ maanden in Villa Meijling gewoond, maar de zorg die zij daar heeft gehad is simpelweg geweldig geweest. Mijn tante, zeer gezond van geest en veel humor, was een welkome inwoonster en het personeel was dan ook ingenomen met haar aanwezigheid en de vele verhalen die ze had. Wij als familie zijn dankbaar voor wat Welstee heeft gedaan voor mijn tante. Wij hebben er fijne contacten aan overgehouden!
Serge Ikink
Nadat familie ontevreden was over het wonen bij een andere zorgaanbieder, is hun ouder bij Welstee komen wonen. Kort na de verhuizing, kregen we deze review.
Ik word er zo blij van om mijn vader te kunnen bezoeken zonder een tasje mee te hoeven nemen met een trimapparaatje en een nagelsetje. Dat je komt en hij er keurig verzorgd uitziet; keurig geschoren, nagels geknipt, gedoucht… Ook al besef ik mij heel goed dat mijn vader niet altijd de gemakkelijkste is.
Ik word er zo blij van als ik zie hoe de verzorgsters met mijn vader omgaan. Ze kennen inmiddels zijn nukken een beetje, maar zien ook zijn humor. Ik zie ze proberen om hem te stimuleren.
Ik word er zo blij van als mijn oom weer eens een fotootje doorstuurt met de tekst “wat worden we hier verwend”, samen zittend op het terras bij mijn vaders appartement met een kop koffie en wat lekkers erbij.
Ik word er zo blij van als er fotootjes worden doorgestuurd van mijn vader op de duofiets, samen fietsend door Twente, of even een wandelingetje met een verzorgster.
Ik word er zo blij van als verzorgsters mij grappige anekdotes vertellen over mijn vader met wat ze de afgelopen weken met hem meegemaakt hebben.
Ik word er zo blij van dat zijn eerste verzorgende direct een afspraak met de huisarts heeft geregeld en dat we gaan kijken en ervaren of verlaging van mijn vaders medicatie mogelijk is.
Ik word er zo blij van dat ik een kok zie rondlopen en heel veel vriendelijke lachende verzorgsters die laten voelen dat je welkom bent.
Ik word er zo blij van en vind het echt ongelofelijk welkom voelen dat ik gewoon de voordeursleutel in mijn bezit heb.
Ik word er zo blij van dat ik een mailtje voorbij zie komen van de directeur aan mijn broers. Of er zaken worden gedaan of niet, die interesse in hun bedrijf voelt al heel erg goed.
Ik word er zo blij van dat ik afgelopen vrijdag de reuring van wat een huiskamerconcert met zich meebrengt zelf ervaar. Ook al heeft mijn vader er niet veel mee, er gebeurt wat.
Ik word er zo blij van dat de mondkapjes bij de zorg weer af mogen, dat er weer meer kan.
Ik besef heel goed dat een huiskamerconcert ook niet meer kon tijdens de afgelopen maanden en dat er ook bij jullie bezoekafspraken gemaakt moesten worden tijdens coronatijd. Maar als je weet en voelt dat de basiszorg op orde is, geeft dat rust. Tuurlijk zullen er ook zaken in het huis gebeuren die beter kunnen of waar meer aandacht voor moet zijn. Dat is helemaal niet erg, dat hoort erbij. Ik ben helemaal niet kritisch en besef ook dat de zorg voor dementerenden heel zwaar kan zijn. Ik heb bewondering voor de verzorgsters en denk graag met ze mee om het gemakkelijker te maken.
Ik voel na een aantal weken dat het warm is bij jullie. Er is een last van mijn schouders afgevallen. Ik ben zo blij dat we bij jullie een plek voor mijn vader hebben gevonden. Jammer genoeg heb ik zelf moeten ervaren dat een zorg die bij jullie wordt geboden niet vanzelfsprekend is. Ik ben blij en opgelucht. Het is goed zo. Jullie bieden een heel goed thuis. Dat wilde ik gewoon even kwijt.
Dianca Schüssler
Het personeel van Villa Meijling heeft de afgelopen jaren mijn tante op de meest fantastische wijze een thuis gegeven waar ze voortreffelijk is verzorgd. Villa Meijling weet het verschil te maken door haar bewoners met alle deskundigheid, zorg, liefde en aandacht verzorgen. Wij hadden ons niet beter kunnen wensen, en mijn tante al helemaal niet. Ze heeft ervan genoten en ze is ervan opgebloeid. Juist het feit dat bij Villa Meijling vooral de menselijke maat voorop staat i.p.v. een bureaucratisch zorginstituut, maakt de zorg zo exclusief. Er wordt als familie met je meegedacht, niets was te gek. Er wordt je enorm veel werk uit handen genomen en ze draaien hun hand niet om voor zeer ingewikkelde geriatrische problematiek. Dank jullie wel, lieve medewerkers, jullie waren fantastisch en ik zal jullie enorm missen.
Els Tettelaar
Na jarenlang in het buitenland te hebben gewoond, verhuisde echtpaar Van Asselt in augustus 2020 naar Huize den Oostenborgh. Mevrouw Van Asselt is onlangs overleden.
Het moment is er om enkele gedachten te delen. Ik durf Bert te zeggen in plaats van de heer Kolfoort, want, ondanks hoe alles gelopen is – mijn stugge, wellicht beschermende en voorzichtige instelling van begin augustus – , durf ik met gemak te zeggen dat ik geen woorden heb over hoe mijn ouders en wij allemaal door jullie als bedrijf, maar vooral als mensen, ontvangen zijn.
Vanaf dag één zijn mijn ouders met heel veel aandacht en liefde ontvangen, kregen ze alle zorg die zij nodig hadden en is ervoor gezorgd dat alles wat jullie konden doen voor mijn ouders op de juiste plek zou vallen met heel veel inzet van iedereen!
Het personeel bood zich aan om in hun vrije tijd kleding te kopen, een scheerapparaat, een föhn, schoenen en noem maar op. Ze zijn waar mogelijk naar buiten gegaan, mijn moeder is naar de kapper gebracht en wie weet wat allemaal nog meer. Wel weet ik dat, elke keer dat ik op bezoek kwam, mijn moeder wel tien maal in twee uur tijd kon herhalen: “Het is hier prachtig, wij zitten hier goed, wij worden goed verzorgd en vooral: het eten is heerlijk en meestal te veel!” Maar zover ik weet at zij altijd alles op.
Het lijkt erop dat alles voorgeschreven was, alles. Hoe het gegaan is, al vanaf jaren terug, toen ik begon te roepen dat het beter zou zijn als zij terug naar Nederland zouden komen. Tegenover mij gaven zij elkaar de schuld om daar niet weg te gaan. Zij hebben tot op het laatste moment gewoond in hun droomhuis, op de plek waar zij het liefst waren.
Het verdriet van mijn vader die zijn maatje nu verloren is, is heel groot. Echter, en dat heb ik met eigen ogen mogen zien; de liefde en aandacht die hij sinds woensdagavond van jullie personeel heeft gekregen en nog ontvangt, en waarop hij reageert met enigszins blijheid en hem ook steun geeft, is uniek! Jullie zijn voor mijn ouders een familie geworden en daarom (!) durf ik gewoon Bert te zeggen. Jullie zijn gewoon zo, jullie doen het vooral met gevoel en liefde.
Ik wil bij deze iedereen van Huize den Oostenborgh mijn dankbaarheid uiten. Van het verzorgingspersoneel tot de keuken, maar ook de administratie die mij enorm geholpen heeft en nog helpt, de technische dienst en alle anderen die ik vergeet, maar dit mogelijk gemaakt hebben en maken: dank jullie wel!
Vincent van Asselt
‘Het is het beste dat we in jaren voor haar hebben gedaan’. Dit schiet mij te binnen als ik terugdenk aan de verhuizing van mijn moeder naar Villa Meijling in Borne. Dat is deze maand op de kop af tien jaar geleden.
Na het overlijden van mijn vader werd in de jaren daarna steeds duidelijker dat mijn moeder niet langer zelfstandig kon blijven wonen. Naast het feit dat zij door haar steeds slechter wordende geestelijke gesteldheid niet goed voor zichzelf kon zorgen, ging het ons als kinderen ook aan het hart om haar zo eenzaam en verdrietig te zien. Het besluit om haar te verhuizen naar Villa Meijling was enorm spannend. Het gezegde luidt tenslotte niet voor niets ‘Oude bomen moet je niet verplaatsen’.
De verhuizing zelf was een militaire operatie, die in het diepste geheim was voorbereid. Op de dag zelf namen mijn man en ik mijn moeder mee voor een dagje uit. Intussen verhuisden mijn vijf broers en hun partners haar spullen van Enschede naar Borne. Toen wij om 16.00 uur arriveerden in Borne was de kamer ingericht, het bed was opgemaakt, de muziek stond aan en er stond een glaasje rode port voor haar klaar.
We hadden het niet beter kunnen doen. Vanaf het eerste moment voelde zij zich thuis. Ze bloeide op, kreeg weer kleur op haar wangen en had weer babbels. Ook aan haar persoonlijke verzorging werd veel aandacht besteed. Ze zag er altijd tiptop uit: haren mooi geföhnd, nagels verzorgd, een beetje oogschaduw en smaakvol gekleed. De jaren in Villa Meijling zijn voor haar én voor ons heel gelukkige jaren geweest.
De bevlogen medewerk(st)ers van Villa Meijling stellen de wensen en het welzijn van de individuele bewoner centraal. Díe bepaalt het tempo en geeft aan wat hij of zij wil. Daarnaast is er veel aandacht voor een plezierige invulling van de dag, aangepast aan de mogelijkheden van de bewoners. Niets moet, alles mag.
Ik heb het al vaker gezegd, maar zeg het op deze plek ook nog maar eens: dank je wel bevlogen medewerk(st)ers en vrijwilligers van Villa Meijling voor de persoonlijke aandacht, tijd, zorg en liefde die jullie aan mama (én aan ons) hebben gegeven! Wij denken nog regelmatig met een warm gevoel terug aan jullie en aan de prachtige tijd die zij heeft gehad in Villa Meijling!
Aya Ottenhoff-Lindner